Σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ...Μαζεμένα όλα τα σκάνδαλα των 2 τους.!!!

Δείτε τα όλοι!!!
Σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ...
Μετά από όλα αυτά θα τους ξαναψηφίσετε;

Ήταν ωραία ημέρα αλλά η επόμενη θα είναι πιο ωραία

Πώς καταλαβαίνουμε ότι η προχτεσινή διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στην ψήφιση του Μνημονίου ήταν η μεγαλύτερη που έχει γίνει εδώ και πολλές δεκαετίες; Μα, είναι πάρα πολύ απλό: ούτε ένα ΜΜΕ δεν αναφέρθηκε στους διαδηλωτές. Ούτε μια εικόνα από τη μεγαλειώδη και βροντερή διαδήλωση. Είναι πια τρομοκρατημένοι.

Αποκαλυπτικό! Ο Χαρτης του Ισίδωρου Πόσδαγλη που ήξερε τα πάντα απο το 1952 !!!

Το ψέμμα και η απάτη, καθώς γνωρίζετε συνέλληνες, ΕΧΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ. Δυστυχώς όμως, αυτή τη φορά, κράτησε 60 ολόκληρα χρόνια αυτό το μυστικό της απάτης. Ομως κάποτε, έρχεται η ώρα που ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ!

Τον συγκεκριμένο Οικονομολόγο, ποιητή και Αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης ομολογώ - ΚΑΙ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΙ ΑΥΤΟ - οτι δεν τον γνώριζα ούτε τον είχα ξανακούσει ποτέ στη ζωή μου. Και σήμερα έμαθα τόσα πολλά γι αυτόν, που πραγματικά βουίζει το κεφάλι μου!

Οι πρώτοι Εορτασμοί στον Γοργοπόταμο.

“ Το 1962 έγινε η πρώτη απόπειρα να γιορτασθεί η επέτειος του Γοργοποτάμου. Την πρωτοβουλία την πήραν τα διάφορα σωματεία, πού είχαν στο μεταξύ οργανώσει κατά βάση παλαιοί αγωνιστές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, του ΕΔΕΣ , άλλων αντιστασιακών οργανώσεων και συγγενείς των θυμάτων της Γερμανό-Ιταλικής θηριωδίας κατά την Κατοχή. Στην εκδήλωση πήραν μέρος περίπου πεντακόσιοι εκδρομείς. Οι τετρακόσιοι από αυτούς προέρχονταν από την Αθήνα και τον Πειραιά. Οι υπόλοιποι, από περιοχές γύρω στην ιστορική πλέον γέφυρα. Ανάμεσα στους εκδρομείς υπήρχαν και λίγοι επιζώντες από τους παλαιούς μαχητές του Γοργοποτάμου. “ Ό εορτασμός του 1963 δεν είχε, κι αυτός, τίποτα ξεχωριστό, από όσα χαρακτήρισαν τον εορτασμό του 1962. Συμμετείχαν  5.000 άτομα. Ογδόντα περίπου πούλμαν με εκδρομείς ξεκίνησαν μόνον από την Αθήνα. Μεγάλη και ενθουσιώδης υπήρξε επίσης ή συμμετοχή του κόσμου από τις περιοχές γύρω από το Γοργοπόταμο.    “ Ό εορτασμός του 1964 έγινε από την ίδια την κυβέρνηση. Πρώτη φορά, από τον καιρό της απελευθερώσεως, το επίσημο Κράτος έπαιρνε μια τόσο συγκλονιστική πρωτοβουλία, αναφορικά με επέτειο του ενόπλου αντιστασιακού αγώνα. Παράλληλα οι αντιστασιακές οργανώσεις άρχισαν να συζητούνται σχέδια σύμφωνα με τα όποια, ή Λαμία, πού βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα από το Γοργοπόταμο, θα γινόταν κάθε χρόνο, στο τελευταίο δεκαήμερο του Νοεμβρίου, κέντρο πολυποίκιλων αντιστασιακών και άλλων εκδηλώσεων, με συμμετοχή αντιστασιακών αντιπροσωπειών από όλη την Ευρώπη, καλλιτεχνικών συγκροτημάτων, αθλητικών ομάδων κ.α. Υπήρξε σκέψη να καθιερωθεί και ετήσιος, διεθνής, αθλητικός ανώμαλος δρόμος με την επωνυμία «Γοργοπόταμος» και να προταθεί στην Πολιτεία να καθιέρωση και ειδικά μεταλλεία Εθνικής Αντιστάσεως για διάφορες εθνικές, κοινωνικές, παραγωγικές, πνευματικές κλπ. επιδόσεις των Ελλήνων. Στον εορτασμό του 1964 συμμετείχαν  χιλιάδες εκδρομέων. Από μια στιγμή και μετά, τα πλήθη είχαν καταπλημμυρίσει την περιοχή γύρω στην γέφυρα και σε πολλά σημεία παρατηρήθηκε συνωστισμός. Αυτό συνετέλεσε να συμβεί ένα τραγικό απροσδόκητο γεγονός πού θα καθιέρωνε πια το Γοργοπόταμο σαν τόπο όχι μόνον ιστορικής δόξας αλλά και ομαδικού πένθους και εθνικής τραγωδίας. Σε απόσταση 20-30 μέτρα από το κενοτάφιο, αντήχησε έκρηξη. Συνωστισμένοι εκδρομείς είχαν πατήσει νάρκη που ήταν θαμμένη και ξεχασμένη από το ΄Β παγκόσμιο πόλεμο. Δεκατρείς νεκροί και πενήντα έναν τραυματίες ήταν ο απολογισμός. Δημιουργήθηκε σύγχυση και στην αρχή θεωρήθηκε ότι κάποιοι πυροβολούσαν το πλήθος, άλλοι  επιτέθηκαν στους χωροφύλακες νομίζοντας ότι αυτοί πυροβολούσαν, αλλά τελικά επικράτησε σύνεση και αποφευχθήκαν τα χειρότερα. Στο χώρο της έκρηξης σήμερα έχει δημιουργηθεί από τον Δήμο Γοργοποτάμου  Μνημείο τιμής των πεσόντων. Ο εορτασμός του 1964 επανέφερε  μνήμες του εμφυλίου πολέμου καθώς δημιουργήθηκαν υπόνοιες για "σκοτεινές  δυνάμεις" οι οποίες προκάλεσαν την έκρηξη.

Οι πεσόντες νεκροί από την Νάρκη ήταν: 1) Γιαννακούλης Γεώργιος 2) Δασόπουλος Νικόλαος 3) Καντουράς Νϊκόλαος 4) Κεστίνης Χρήστος 5) Λεμπέσης Κωνσταντίνος 6) Λιακοπούλου Νίκη 7) Μπότη Κωνσταντίνα 8) Μυλωνάς Δημήτριος 9)  Παπαζαχαρίου Ηρωδιών 10)Πολύμερος Απόστολος 11)Ραχιώτη Ασημούλα 12)Τσαρουχάς Κωνσταντίνος 13)Τσιντικίδης Δήμος

“  Ο εορτασμός τα επόμενα έτη συνεχίστηκε μόνο από τις αντιστασιακές οργανώσεις κάτω από το βαρύ κλίμα του  1964. Το 1982 η Ελληνική κυβέρνηση καθιέρωσε ως επίσημο εορτασμό της Ελληνικής Εθνικής Αντίστασης το Γοργοπόταμο και ημερομηνία εορτασμού , αυτήν της ανατίναξης της Γέφυρας. Λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση εορτασμού στις 29/11/1964 (Αρχείο Ι.Φ.Α.Ν.Ε) Ένα από τα θύματα της πολύνεκρης τραγωδίας (Αρχείο Ι.Φ.Α.Ν.Ε) Αιματηρός Εορτασμός 1964 [ Πηγή: Εκπομπή σαν Σήμερα  ET1]

Εφημερίδα "Ελευθερία"  1/12/1964

Η εφημερίδα σε μορφή [pdf]

Εφημερίδα "Ελευθερία"  2/12/1964

Εφημερίδα "Εμπρός"  5/12/1964

Εφημερίδα "Εμπρός"  19/12/1964

Με την τραγωδία του 1964 ασχολήθηκε και

ο Γιάννης Ράγκος στο Βιβλίο του "Η ΝΑΡΚΗ"

πηγή: http://gorgopotamosvillage.gr/

69 χρόνια από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου.

Η ανατίναξη της γέφυρας απετέλεσε την κορυφαία πράξη της ελληνικής αντίστασης εναντίον των δυνάμεων του Αξονα 69 χρόνια πριν.

Η γέφυρα του Γοργοπόταμου μετά την ανατίναξή της

H κωδική ονομασία της επιχείρησης ήταν Επιχείρηση Harling. Σκοπός της επιχείρησης ήταν να διακοπεί η παροχή εφοδίων στις γερμανικές δυνάμεις του Ρόμελ στη Βόρεια Αφρική μέσω της Ελλάδας. Έτσι οι Βρετανοί, το καλοκαίρι του 1942 αποφάσισαν να στείλουν μια ομάδα σαμποτέρ για να ανατινάξουν το τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη.

Οι υποψήφιες γέφυρες για ανατίναξη βρίσκονταν στις εξής τοποθεσίες: στο Γοργοπόταμο, στον Ασωπό και στη Παπαδιά. Η δεύτερη ήταν η προτιμώμενη, καθώς θα χρειαζόταν περισσότερο χρόνο να ανακατασκευαστεί, αλλά η επιλογή αφέθηκε εξ' ολοκλήρου στον αρχηγό της αποστολής, τον αντισυνταγματάρχη Edmund Charles Wolf Myers.

Η Βρετανική ομάδα μετά την ολοκλήρωση της αποστολής θα εγκατέλειπε την περιοχή. Αυτή την περίοδο στην Ελλάδα, ομάδες ανταρτών είχαν αρχίσει να αναπτύσονται στη Κεντρική Ελλάδα και στην Ήπειρο, κυρίως ο ΕΛΑΣ με αρχηγό τον Άρη Βελουχιώτη και ο ΕΔΕΣ με αρχηγό τον Ναπολέων Ζέρβα. Οι Βρετανοί θα έπρεπε να συνεργαστούν με τις ομάδες αυτές, καθώς γνώριζαν καλύτερα τις περιοχές και μπορούσαν να διαθέσουν τις δυνάμεις για την υποστήριξη των Βρετανών σαμποτέρ.

Η βρετανική ομάδα αποτελούνταν από 12 άντρες, ήταν χωρισμένη σε τρεις ομάδες των τεσσάρων ανδρών και θα έπεφταν με αλεξίπτωτο από ξεχωριστά B-24. Η πρώτη απόπειρα έγινε στις 28 Σεπτεμβρίου αλλά απέτυχε. Η επόμενη προσπάθεια έγινε στις 30 Σεπτεμβρίου και οι δύο ομάδες έπεσαν στη περιοχή του όρους Γκιώνα στην Κεντρική Ελλάδα ενώ η τρίτη κοντά στο Καρπενήσι όπου συναντήθηκαν στα βουνά με τους αντάρτες του ΕΛΑΣ. Οι δύο πρώτες ομάδες κρύβονταν από τους Έλληνες και συνεχώς μετακινούνταν από περιοχή σε περιοχή για να μην ανακαλυφθούν από τους Ιταλούς.

Τις πρώτες μέρες της αποστολής, οδηγούμενοι από Έλληνες οδηγούς, έκαναν αναγνώριση για την επιλογή του κατάλληλου στόχου. Τελικά επιλέχθηκε η γέφυρα στον Γοργοπόταμο, καθώς είχε περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Φυλάγονταν από σχετικά λίγους Ιταλούς στρατιώτες, πρόσφερε καλή πρόσβαση, κάλυψη και γραμμή υποχώρησης για την ομάδα επίθεσης. Στις 2 Νοεμβρίου οι πρώτες δύο ομάδες ήρθαν σε επαφή με τον ΕΔΕΣ και στις 14 Νομεβρίου συναντήθηκαν με τη τρίτη ομάδα και τους άνδρες του ΕΛΑΣ.

Η συνολική δύναμη της ομάδας ήταν 150 άνδρες, οι 12 Βρετανοί, 84 άνδρες του ΕΛΑΣ και 32 του ΕΔΕΣ οι οποίοι θα παρείχαν κάλυψη και θα εξουδετέρωναν τους Ιταλούς στρατιώτες που θα υπερασπίζονταν τη γέφυρα. Το σχέδιο προέβλεπε την επίθεση στις 23:00 της 25ης Νοεμβρίου.

Δύο ομάδες ανταρτών θα έκοβαν τις γραμμές επικοινωνίας και από τις δύο πλευρές της γέφυρας και θα κάλυπταν την προσέγγιση προς τη γέφυρα, ενώ άλλοι 100 θα εξουδετέρωναν τους Ιταλούς στρατιώτες. Οι Βρετανοί σαμποτέρ, χωρισμένοι σε τρεις ομάδες, θα τοποθετούσαν τα εκρηκτικά, αμέσως μετά την εξουδετέρωση των φρουρών. Η πρώτη έκρηξη έγινε στη 1:30 και η δεύτερη στις 02:20 καταστρέφοντας το κεντρικό τμήμα της γέφυρας. Μέχρι τις 04:30 όλη η δύναμη της ομάδας είχε εγκαταλείψει την περιοχή με μόνο 4 τραυματίες

Η επιχείρηση αποτέλεσε σημαντική επιτυχία για τους Βρετανούς σαμποτέρ και την μεγαλύτερη επιχείρηση τους μέχρι τότε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Επίσης προέβαλε την ανάγκη δράσης αντάρτικων ομάδων, ενίσχυσε τη δημιουργία κινημάτων αντίστασης και ενίσχυσε το ηθικό της κατεχόμενης Ελλάδας. Για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ ωστόσο, ήταν η τελευταία συνεργασία ενάντια στις δυνάμεις κατοχής.

Ένα μήνα αργότερα ξεκίνησαν οι πρώτες διενέξεις των δύο οργανώσεων που κατέληξαν αργότερα σε εχθροπραξίες μεταξύ τους αλλά και με άλλες ομάδες ανταρτών

ΠΗΓΗ: ww2.gr